In de eerste oorlogsdagen speelden zich op verschillende terreinen in Nederland gebeurtenissen af die door de vijf jaar daarna in de vergetelheid raakten, bijvoorbeeld op de vaart. Zo werden talloze schepen beschoten en gebombardeerd, ook liepen sommige op inderhaast uitgeworpen contactmijnen. Een dergelijk lot trof de Actinia op 11 mei 1940.
Op de gemeentelijke begraafplaats in Zaandijk staat vooraan op het oude veld een grafmonument dat vanwege de ligging van de ingang niet snel opvalt. Het betreft het grafmonument voor de familie Dil-Honig, waarvan de korte stèle dient als in memoriam voor drie oorlogsslachtoffers, de broers Cornelis en Dirk Honig en Suzanna Honig-Aten, allen overleden in Azië. Twee van hen kregen een zeemansgraf.
In september 1944 begon de bevrijding van Nederland en deze zou maar liefst negen maanden duren. Negen lange maanden waarin tienduizenden slachtoffers zouden vallen onder militairen en burgers.
De bevrijding van Nederland kostte vele tienduizenden mensen het leven, zowel militairen als burgers. Maar ook als men bevrijd was, betekende het niet dat het gevaar geweken was. We zien daarvan door het hele land de sporen op begraafplaatsen en kerkhoven. In het bijzonder gaat het dan om kinderen die speelden met gevonden munitie, achtergebleven in het open veld of bij een opslag.