Haarlemse bleekneusjes

Hongerwinter 1944-45. Strenge vorst en geen andere brandstof dan een boompje uit het plantsoen. Voedsel was vrijwel niet verkrijgbaar. Ieder leed onder de Duitse bezetting en de schaarste aan de meest elementaire levensbehoeften. Vooral in de steden was de nood groot. De firma Joh. Enschedé en Zonen, Grafische Inrichtingen N.V. in Haarlem probeerde een bijdrage te leveren om het leed van de kinderen van personeelsleden enigszins te verzachten. Enschedé ontwikkelde een plan voor het tijdelijk onderbrengen van deze kinderen bij pleeggezinnen in een gebied waar nog wel wat voedsel voorhanden was, het noordelijk deel van Noord Holland. Tot februari 1945 hadden drie transporten naar Graft-De Rijp plaatsgevonden. Naar het zich liet aanzien zouden deze kinderen daar de voorgenomen periode van 6 weken of 3 maanden kunnen blijven. 

Op de Engelse radio was gewaarschuwd dat overdag op alle rijdende voertuigen zou worden geschoten. Het is aannemelijk dat dit te maken had met de jagers die de grote stroom Amerikaanse bommenwerpers overdag op hun vlucht naar Duitsland beschermden maar op de terugweg vrij mandaat kregen omdat na het droppen van hun last de bommenwerpers meer vliegsnelheid hadden en daarom ook minder bescherming van de jagers behoefden. Na Dolle Dinsdag patrouilleerden regelmatig groepjes van vier terugkerende geallieerde jagers boven bezet Nederland. Er waren ook individueel opererende jagers die op hun terugvlucht geheel hun eigen gang gingen. Alle voertuigen die op deze vluchten aan de horizon verschenen werden op de korrel genomen, ook treinen.

Lees het artikel op de website.